AKP’nin aküsü şarj tutmuyor

   On üç yıllık saltanatın sonu geliyor gibi. AKP’nin bırakın ülkeyi yönetmeyi kendilerini bile yönetemediği gerçeği bu aralar iyiden iyiye ayyuka çıkmış durumda. Bu uzunca süre zarfında her gün, her dakika akla hayale gelmeyen uygulamalara tanık olduk/oluyoruz.

   Türkiye’de bunca yıldır her şeyin üzeri “Yol yaptık” avutması ve aldatmacasıyla örtülmeye çalışılsa da, o yolun aslında kendilerine çıktığı herkesin malumu. Yolsuzluğu, hukuksuzluğu, gaddarlığı ve sığ bakış açısıyla AKP’nin aküsü artık şarj tutmuyor. Kendisine karşı zıt düşünceleri “hain” ilan edecek kadar pervasızlaşan AKP zihniyeti kendi sonunu kendisi hazırlamaya başladı.

   Son günlerde parti içerisinde başlayan “koltuk” kavgası, bu anlayışın ne denli pragmatist bir yapıya sahip olduğunu adeta gözler önüne seriyor. Aslında Yüce divan oylamasında bugün yaşananlar ve yarın yaşanacak olanların izlerini görmüş gibiydik. Şimdilerde parti içerisinde dört koldan istikbali kurtarma endişesi başladı. Bugünlerde ortaya çıkan koltuk kapma kavgası, içeride her şeyin pamuk ipliğine bağlı olduğunu gösterir nitelikte. Bu kargaşa bize Geminin terk edilme zamanının geldiğini gösteriyor. Tıpkı ANAP, DYP ve benzeri partiler de yaşandığı gibi.

   Elbette meselenin “Türkiye Sevdası”nın çok ötesinde olduğunu, bir menfaat birliğinin zorunlu olarak temelsiz bir yapıyı ayakta tutmaya çalıştığının bizler zaten farkındaydık. Ama bunun farkında olmayan bir “sadaka kitlesi” var ki sormayın gitsin.

   İşte o kitle de sanki kırılmalar yaşanıyor. Avucuna tutuşturulan üç beş kuruşun aslında kendi parası olduğunu, bunun karşılığında çocuklarının/torunlarının geleceğinin ziyan edildiğini anlayanlara bu aralar sıkça rastlar olduk.

   Önceki gün Aydın Söke yolunda oturduğum bir kahvehane de sohbet ettiğim yaşlı bir vatandaşımızdan bunun emaresini gördüm. Bakıma muhtaç olduğu için AKP Hükümeti tarafından “yardım” adı altında, sadakaya bağlanan vatandaşın “Yardımları batsın ülke elden gidiyor. Herkesle kavga ediyorlar. Milletimizi kırk parçaya böldüler. Bir daha oy verirsem yuh olsun bana” sözleri iyi bir örnektir ülkenin içerisinde bulunduğu bu duruma.

   Yani sadaka da bir yere kadar!

   Şimdi önümüzde 2015 seçimleri var. Bu seçimlerde çok farklı sonuçların ortaya çıkacağını düşünüyorum.

   AKP içerisinde yaşanan kırılmalar ve ülke halkına dair izlenen kutuplaştırıcı, ötekileştirici politikalar sadece belirli bir kesimin değil, önceki seçimlerde AKP’ye oy verenlerin de tepkisini çekmeye başladı. 1980 yılından bugüne birçok parti örneğinde gördüğümüz gibi, dağılma süreçleri içeriden başlayan kavgalarla gerçekleşmiştir.

   Diğer yandan CHP koşulsuz önseçim seçeneğini partililerinin önüne koyarsa ve HDP barajı aşarsa ki ben aşacağı inancındayım, AKP’nin yüzde 30’lar bandına kadar gerilemesi hiçte sürpriz olmayacak. Bazı anket firmalarının sonuçlarına takılmak çokta inandırıcı değil çünkü birçok anket şirketinin iktidarın tekelinde olduğunu bilmeyen yok. On üç yıllık AKP saltanatı bu halka çok pahalıya mal oldu ama bunun telafisi mümkün…

   Sözün özü

   AKP hem içeriden hem de dışarıdan büyük baskı altında. Biat etme anlayışı da bir yere kadar diyenlerin sayısı gün geçtikçe artıyor. Önümüzdeki genel seçimlerde “Makarna Siyaseti”nin bu kez etkili olmayacağı kanısındayım.

   Umutlarınızı diri tutun. Çünkü; Faşizmi esas alan bir yönetim anlayışından kurtulmak ve aydınlık günlerin müjdecisi olacak süreç çok uzak değil. Dünya tarihi bu tür demokrasi ve halk düşmanı zihniyetlere geçit vermedi. Tabii ki buna da vermeyecek.

   Not: İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu kardeşi Azmi Kocaoğlu'nu ve CHP li eski Meclis Üyelerinden Uğur Yelekli annesini kaybetti. Kendilerine sabır ve başsağlığı diliyorum...